çay kutusundan zaman kapsülüne..

pazar günü feys'te..

anıları nasıl saklarsınız ?

dedim..

ben saklarken sergilemeyi severim..

beyazdan sonraki takıntım altın varak..

ama hala klasik uygulamaların dışında olsun istiyorum..

bir kitaplık gördüm ..

içi altın varak..

bir sehpa gördüm..

içi göz göz üzeri cam .. sergilemelik..

bir tepsi gördüm..

eskiden matbaa kalıplarını koyarlarmış..

ve üçü birleşti..

çay kutusu..

ama her marka hele de benim markalar..

içine sığmıyor..

dolabın içinde bekliyor..

çıkardım içindeki bölmeleri..
beyaz tutkalla varak yaprakları ..

birer birer..
gide gele varakladım..

kutunun iç kenarlarını da..

sonra diplere ikea bahçeden alınmış da unutulmuş ..
mumların altına koymalık bir torba..
ne bu.. sentetik kum mu?
boncuk mu?
her ne ise..
onu boca ettim..

içinde şu an 3 nesne var..
kabuklar ve ametist..
kabuklar özel yalnız
Justinianus limanı kazısı gezisinden..
birisi limandan mor olan..
nerden baksan 2300 küsur yaşında..

diğeri ayak izleri seviyesinden..
limanın 18 basamak altından ve 6000 yıl öncesinden..

amelistin bu hale kaç bin yılda geldiğini bilmiyorum bak..

düşündüm ki..
zaman.. iyi bir kahve masası nesnesi..
ne olsa doğa zaman içinde yaratıyor.. koruyor.. güzelleştiriyor..
oysa biz zamana karşı yarışarak..
yıkıyor yakıyor ve yok ediyoruz..

çay kutusundan..
zaman kapsülüne..

sorunlu köşenin son hali.. buduarda otuz günün ilk projesi..

bunu ayın ilk projesi olarak kabul edin.. nedense.. her iki fotoğraf makinem de iptal olduğundan.. telefonla çektiklerim de telefonu terketmeyi asla kabul etmediklerinden..
dün akşam ekleyemedim..

daha önce bahsetmiştim..
üç günlük maratonda ..
sorunlu köşeden..

rafını bir köşe dolabın arkasından kesilerek artan parçadan elde etmiştim..
bütük kabloları kordonları arkasına saklamıştım..
adsl'in çirkin kutusunu.. bir eski kitap kabına saklamıştım..
ana kesilen parçanın yan kenarı açık kalmıştı ya..

işte.. zamanında bir yerlerden beğenip aldığım..
kahverengi ahşap ahşap oymalar..
iki taneler.
bir tanesini rafı boyadığım boya ile boyadım ve hemen bir sarı bez ile siliverdim.. böylece ahşap rengi..
çiçeklerin kabartma yerlerinden görünür hale geldi ..
sonra bir vernik..
sonra da..

güçlü bir ahşap tutkalı kullandım rafın yanına.. yapıştırdım.. tutkal kuruyana kadar..
yapı marketlerde boya reyonunda satılan az yapışkan kağıt bantlarla tutturdum..
ertesi gün.. çıkardım yerinden..
ve elimde yanı oymal masif antika bir raf kaldı..

antika evet..
bu köşe dolap eski evlerin tavan tahtalarını kullanarak mobilya üreten.. kadiköy çarşısındaki bir sokak arasında bir yerde yaptırılmıştı..
nerden baksan yüz elli yaşında ahşap..

yanına eklediğim tahta da öyle..

bunun güzelliği ne biliyor musun blog..
bir kere ben yaptım!!! diyorsun..
ikinci.. para harcamamış oluyorsun..
üçüncüsü ise..
anti alzheimer egzersiz gibi..
yanı açık kalınca çözmen gereken bir sorun olyor onu çözüyorsun .. nöronların titreşiyor.. =)
badi yapıyor..
dört ve en keyifli güzelliği ise..
yaparken seni alıp o antikacılar çarşılarında ustalarla çay içerek istediğini tarif ettiğin serin sonbahar gününe götürüyor..
21liğin okul çıkışında okulun karşısındaki pabetlandda derdini dağıtmak için illa bir alışveriş bir kahve ve bir limonlu merengle günü sonlandırdığın yıllar geliyor..
hem.. limonlu merengin daha iyisini asla yemedim ömrümde..
pabetland gitti..
benim için istanbulda limonlu mereng bitti..

yani bu işler.. zaman yolculuğu yaptırıyor..
ayrıca son olarak..
çevreye faydalı oluyorsun..
yeni bir ağaç kesilmedi bu raf için.. ekolojik yani..
,
hem sorunlu sevimsiz köşe güzelleşti..
hem de oldukça kolay bir proje oldu..
iki delik iki dübel iki vida..
biraz matkap kullanımı biraz tornavida..
biraz boya biraz vernik..
biraz fırça darbesi biraz sarı bez sürüntüsü..
biraz tutkal birkaç santim kağıt bant..

öyle kolay oldu ki..
bunca yıl homurdandığıma değmedi.....

artık karşısına geçip konyağımı yudumlamaya uygun.....

bu ahşap oymalar iki tane idi.. hem..

diğerini de şu dekoratif oyma gibi bir ayağa takmalı..

biryerlerde bir ahşap bloğum vardı benim bahçede sanırım onu bir aramaya başlamalı şimdi...=)

buduarın otuz günü olsun mu ??

o kadar iddialı değilim ataletin otuz gününü bile yazabileceğimden emin değilim..
ama hani burda da yarım kalmış şeyler var..
belki burayı da bir çeki düzene koymak lazım....

listede otuz madde bulursam bunları da bu ay tamamlayayım diyorum..
* buduarın lambaları..(2 proje) ay hatta üç..
*çocuksa albüm dijital ve gerçek albüm.. iki çarpı iki.. dört..
*21liğin grafik karalamalarını toplamak için bir proje..
*çekirdeğin odasının son birkaç işi.. duvar kağıtlarıyla ilgili.. dvdplayerle ilgili düzenlemeler.. 2-3 de bu eder..
*mutfakta perdesi.. kaşık projesi.. kahve köşesi prjesi.. 3 de buraya.. bi de dolap boy.anması var dört..
tabureyi de koy .. beş etti..
*giyinme odası projesi. bu biraz karışık parmak hesbı ile......bir boya.. bir kağıt kaplama bir aydınlatma.. iki dolap yerleştirme düzenleme.. bir de hobi malzeme kategorizasyonu dersek.. en az yedi proje çıkar..
*çarşafların etiketlenmesi.. =P.. bir de bu..
*ırmağa örgü öğretmek var...
*o maraton zamanında yapılanları fotoğraflamak ve yayınlamak var ki en az beş proje bunlar..
*kitap ciltleri vardı bekleyen onları tamamlamak olsun.. bak yirmidokuz etti sanırım..
*hadi son bir de.. kolaj çalışmalarımı içinde toplamak için bir el çantası imalini koyayım...
otuz..

hergün en az bir şey yapmam anlamına geliyor bu..
günün yoğunluğuna göre.. yapamadığımda da.. hazır bitmiş yayınlanmamışları kullanırım..

oldu bu iş.. =)..

kuş evleri.. uçuşmalar.. masallar beyazlar ve kitaplar..

kaynak

bu sanırım yaptığım en kolay şey oldu..

bu fotoğrafı gördüğümde.. 

kuş evi dedim..

bahçeye gittim..

üç kuş evimden birini..

üzerinde bacası olmayanı aldım..

tozunu yıkadım.. örümceklerine bir başka yuva önerdim..

kuş evini baş ucuma yerleştirdim..

yatakta kitap okuduğumda.. 

ayıraçmış.. kıvırmakmış düşünmeden.. 

kitbı kapatıveriyorum.. damın üzerine..

ve ..