kitaplık kurdu için.. ve atalet için.. çalışma yazma okuma köşesi..

aslında epeyi zaman önce  başladı bu çalışma masasının öyküsü..

değişip gelişerek bu hale geldi..

bugün ise.. bu hale..

bu artık son hali şimdilik..

kapakta vircinyam volfum olmalıydı..

kendine ait bir oda olmalıydı..

kolaj yapıldı ama..

sanki bitmiş gibi olmadı..

önce..

kuru fırça tekniğiyle.. yani olabildiğince az boya aldığım fırçayı hafifçe sürmek üzere.. o simsiyah..

boyaları biraz hafiflettim..

sonra boyacıların kullandığı az yapışan bir bantla..

işaretler koydum amacım..

kitap gibi göstermek kapaktaki çalışmayı..

mükemmel olmasına gerek yok andırsa yeter..

o yüzden önce bir kitap koydum .. baktım o açıda dursa yanları ve kenarı nasıl görünürdü diye..

sonra maskeleme bandıyla işaretledim.

yine kuru fırça ile geçtim siyahla.. 

bandı hemen çıkardım..

boya kurumadan..

sonra..

elimdeki bej rengi boyayı birazkirlettim.. renklendirici ile.

 olmasaydı azcık siyah katabilirdim.. o da yoksa..

kahve katardım =)..

oluşan koyu rengi yine kuru fırça olarak geçtim..

sonra hemen kağıt havluyla fazlasını aldım..

kuruyunca..

zımpara ile azcık eskittim hafiflettim boyaları..

balmumu cila ile

korumaya aldım..

 son hali budur bence de süperdir..

bu da ışığın sönük halidir..

peki içi nasıldır..

 uzaktan böyledir..

her zaman değil ama..

şu an fotoğraf çekileceği için bu kadar düzgün..

genelde pek dağınık olur..

=)

kalemlik ıvır zıvır koymak için eskicilerden topladığım sütlükleri kullanıyorum..

içinde çukulataymış.. hediyeymiş.. gelen her ktu bir göreve atanıyor..

kırtasiye tutkunluğum var benim..

kutularda saklayınca bulmak kolay oluyor..

kapağın içi..

eski not kağıtları kitap sayfaları biletler.. kitapçıların ambalaj kağıtları ile kaplı..

ve en sevdiğim yazarlanrdan birinin..

tezer özlünün..

onuncu ölüm yıldönümünde gazetede yayınlanan anma yazısı..

özgürlük lafı geçince tepesine bir martı deseni..

tezerin nefis fotoğrafına da bir taç eklenmiş olarak..

evet bu çalışma masası artık tamamen benim..

her köşesi ile atalet sindi her yanına..

kolay olsun kraftınız..

yok mu hala..

eh ama ne duruyorsunuz..

hadi..

kişiselleştirin bir köşeyi..

nesneyi..

eşyayı..

çok kolay ..

görmüyor musunuz...

kitaplık kurdu için.. duvar rafı...

 

geniş bir duvarım var buduarda..

okuma koltuklarının üzerinde..

yatağın tam karşısında..

duvarı süslü severim ben..

herşeyi süslü severim..

çalışmaköşesindeki masanın bir grup

çekmecesini iptal etmiştim..

yerine raf yaptım çünkü..

işte o çekmeceleri duvar rafı haline getirdim..

ama sonuçta çalışma masasının..

laminat kaplamaları pek de güzel görünmezdi buduarda..

bu kez boyamadım..

kapladım..

çok kolay..

önce eski bir kitap..

bir kutu beyaz tutkal alıp..

bir film açıp başlıyorsunuz yapıştırmaya..

iki kural var..

sadece..

kullandığınız çerçeve temizolucak.. 

iki yapıştırdığınız kağıtların altında hava kabarcığı kalmayacak..

hepsi yapışınca..

arkasına.. 

duvara asmak için bir kulp çakın ya da çaktırın eli yatkın birine..

kulpu da yerine takın gene.. 

sonra duvara asın bakalım..

içine ne dilerseniz.. dekor olur..

kitap olur..

içine raf kestirirseniz.. o da olur..

işte bu ilk foto duvarımı gösteriyor..

ama bir sorun var..

ben hava kabarcıklarını almayı pek becerememişim..

 

sonra evimizin herşeysi ikeada gezerken bunları gördüm..

fikrim geldi..

bunlar aslında sofrada amerikan servis olarak kullanılmak üzere hazırlanmış..
dörtlü paket halindeler..,
süperler..

hemen çekmecelerin içindeki..
kağıdı söktüm..
mantarları ölçüye göre kestim..
içine silikon tabancasıyla yapıştırdım..

kolay ötesi..
üstelik arada çektiğim fotoları
sergilemek istiyorum..
öylesine..
çerçebelemeden..
sadecehoşuma gittiğinden..
benimhoşum pek değişken..
işte o yüzden bu raflar..
pek yararlı oldu..
değiştirip dönüştürecek vinyetlerim var artık..

evet kolay..

çevreci..

dönüşümcü..

pratik ve güzel..

ben yaptım diye değil..

bu tip projeler..

hep öyle oldukları için...